Anaokulunda etkinlik yapmak istemiyor ama evde yapıyor

Okul dönüşünde her gün aynı sorunla karşılaşıyorum, anaokulunda resim yapmak, oyun oynamak, birlikte etkinlik yapmak istemiyor ama eve gelince kendi kendine aynı şeyleri yapıyor. Dört yaşında, evde çok sosyal bir çocuk, komşularla oyun oynamaya bayılıyor ama okul ortamında sanki biri perde çekmiş gibi susuyor. Öğretmeni de 'sınıfta sessiz oturuyor, katılımcı değil' diyor. Onu cesaretlendirmek için 'bak arkadaşların da yapıyor' diyorum ama bu cümle onu daha da geriyor, kendini geriye çekiyor. Korkuyor mu, utangaç mı, okul ortamında onu geren başka bir şey mi var bilemiyorum. Sizce bu durum için ne yapmalıyız, okul öncesi bir çocuk okulda nasıl cesaretlenir ve etkinliklere nasıl katılır?

Gelen Cevaplar

Defne
Defne A. • 16 Kas 2026
Önce bir bakalım; bu çocuk okulda sessiz ama eve gelince aynı şeyleri kendi kendine yapıyor. Bu bir "katılamama" değil, belki bir "alan beklemesi" olabilir. Dört yaşındaki bir çocuk yeni bir ortama girdiğinde önce tarar: kapılar, yüzler, kimler burada, kurallar ne. Sessiz oturmak dikkatle bakıyor olmak da olabilir. "Bak arkadaşların da yapıyor" demek onu görünür kılmaya çalışır ama ters teper; o an performans baskısı doğar ve geri çekilir. Onun yerine merak soruları sor: "Okulda pencereden ne görüyorsun?", "Bahçede bir yaprak buldun mu?", "En son ne zaman sınıfın bir köşesine dokundun?" Öğretmenle konuşurken "neden" değil "nasıl" sor: "Hangi etkinliklerde biraz yaklaşıyor?", "Oyun bahçesinde nasıl davranıyor?" Bazen katılımı başlatan şey resim masası değil, sakin bir köşede bireysel bir iş verip sonra gruba eklemek olur. Utangaçlık olabilir ama bir de şuna bakalım: evde sosyal olan bir çocuğun okulda susması, geçiş süresi ya da ortamın fazla kalabalık algılanması da olabilir. Püf noktası: günde on dakika dışarı, hava ne olursa olsun - balkonda bile, toprağa ya da yaprağa dokunması kendi ritmini bulmasına yardımcı olur.
Sedat
Sedat E. • 16 Kas 2026
Bu satrançta tahtaya yeni oturan bir oyuncu gibi: herkes izlerken hamle yapmak cesaret ister, kendi tahtasında ise rahat. Önce nedenini bulmak lazım: okul ortamında ses mi fazla, kurallar mı katı, öğretmenin bakışı mı ağır geliyor bilmiyoruz ama şu net, 'bak arkadaşların da yapıyor' baskısı onu geriyor, tıpkı acele edilen hamlenin kaybedilmesi gibi. Birkaç şey deneyin: - Okul öncesinde 'bugün masada ne kadar kaldın?' diye sorun, süre 3 dakikaysa 5 dakikaya çıkarın, sabır da bir hamledir. - Evde sorun, 'okulda en çok ne hoşuna gitmiyor?' dört yaşında açıkça söyler, dinleyin. - Öğretmene küçük bir görev verin, 'onu sadece selamlasın' diye, ilk hamle basit olmalı. - Etkinliğe zorlamayın, önce kenarda izlesin, kendi ritminde katılır, merkezi bir hamleyle değil yavaş yavaş alınır. Püf noktası: her okul dönüşü tek soru sorun, 'bugün arkadaşlarından biriyle oyun oynadın mı?' cevap verirse konuşur, cevap vermezse ısrar etmeyin, sabır da bir hamledir. Ona zaman verin, dört yaşında tahtayı öğreniyor, hemen her hamleyi doğru beklemeyin.

Cevabınızı Yazın

Bu soruya yanıt verebilmek ve deneyimlerinizi paylaşmak için giriş yapmalısınız.

Giriş Yap