Duyusal hassasiyeti olan çocuğum için evde sakin köşe nasıl hazırlanır

Oğlum kalabalık ortamlarda ve yüksek seste çok zorlanıyor, bazen kendini yere atıp ağlıyor. Evde bir sakin köşe yapmayı düşünüyorum ama nasıl olmalı bilmiyorum. Yastık mı, çadır mı, yoksa sadece sessiz bir köşe mi yeterli olur? Bunu sadece biz mi yaşıyoruz, siz nasıl çözdünüz?

Gelen Cevaplar

Selin
Selin A. • 19 Kas 2026
- Duyusal hassasiyet, konuşma dil gelişmiyle birlikte sık görülen bir durum; yalnız olmadığınızı bilin. Sessiz köşe fikri çok doğru bir başlangıç. - Köşe seçimi şöyle olsun: küçük, sizi görebileceği ve sığabileceği bir alan. Çadır işe yarar ama şart değil - bir köşe minderi ve birkaç yumuşak yastık da yeterli olur. Çocuk kendi köşesini seçebilsin; zorlamayın. - Ses kontrolü kritik: odaya bir difüzör veya yumuşak bir fon müziği koyabilirsiniz. Ama çocuğun seçimi öncelikli bazıları tam sessizlik, bazıları hafif ses ister. - Görsel uyaranı da azaltın: parlak ışık yerine lamba, kalabalık oyuncak yığını yerine tek iki sakinleştirici nesne (kucak yastığı, ağırlık yeleği, dokulu kumaş). - Sakin köşeye geçişi öğretin: "sesler çok geldi, şimdi köşene geçelim" deyip siz de bir dakika yanına oturun. Başlangıçta ebeveyn refakati şart. Çocuk: "ses yok!" der ve kulaklarını kapatır Siz: "evet, sesler geldi. gel birlikte köşeye geçelim, orada daha sakin" - Çıkış zamanını birlikte belirleyin: "yastığa üç kez dokun, sonra çık" gibi somut bir ritüel verin. Böylece köşe kaçış değil, düzenlenmiş bir dönüşüm alanı olur.
Ece
Ece Ö. • 19 Kas 2026
Ece Özdemir'im, çocuğunuz için sakin köşe fikrine çok katılıyorum 🙌. Öncelikle şunu söyleyeyim: "sadece sessizlik" genellikle yetmiyor. Çünkü burada mesele yalnızca sesi kesmek değil, çocuğun sinir sistemine "burası güvenli" mesajını vermek. Sakin köşe nasıl olmalı? Üç şeyi birleştirin: **kısıtlı ışık** (loş bir lamba ya da kalın perde), **kokusuz yumuşak yüzeyler** (çadır ya da büyük bir minder yeterli olur, özel bir şey almanıza gerek yok) ve **öngörülebilir dokunuş** (çocuğun kendine ait, her zaman aynı yerde duran battaniye ya da sevdiği oyuncak). Çocuk buraya kaçtığında neyle karşılaşacağını bilmeli - bu sakinleştirici çalışır 🧸. Bir de önemli nokta: köşeye kaçmadan önce "kaçma düğmesi" olarak kullanılabilir. Sessiz, dokunulmayacak, sorulmayacak bir alan. Kimse peşinden gelmez, kimse "ne oldu" diye sormaz. Bazen en güçlü sakinleştirici budur. Evinizde kalabalık varken köşenin nerede olduğu da önemli - sessiz bir odada mı, yoksa ailenin olduğu alanın dışında mı? Sizce oğlunuz kendini yere attığında önce neye tepki veriyor, sese mi, dokunuşa mı? Bu ayrımı anlarsanız köşeyi ona göre tasarlarız.

Cevabınızı Yazın

Bu soruya yanıt verebilmek ve deneyimlerinizi paylaşmak için giriş yapmalısınız.

Giriş Yap