Kardeş kıskançlığında büyük çocuğa gün aşırı özel zaman ayırmak işe yarar mı

Küçük kardeş geldikten sonra büyük oğlum eve dönünce kardeşine hiç yaklaşmıyor, oyuncağını paylaşmıyor, benimle konuşurken sesini kısıyor. Ben de arada kalıyorum; küçüğü uyutayım derken büyüğün yanına oturacak beş dakikayı bulamıyorum. Gün aşırı ona özel yarım saat ayırmayı denedim, bir gün işe yaradı bir gün yaramadı. Sizce bu geri çekilme dönemsel mi, yoksa küçüğe ayırdığım zamandan kısmam mı gerekiyor?

Gelen Cevaplar

Nesrin
Nesrin Ş. • 20 Kas 2026
Önce kısa bir şey sorayım: oğlunuzla en son ne zaman tek başınıza bir kitap okudunuz ya da hikâye anlattınız? Bunu sormamın sebebi, geri çekilmenin çoğu zaman "benden bir şey alındı" duygusundan doğması. Gün aşırı yarım saat güzel bir başlangıç ama tutarlılık daha önemli - aynı saate sabitlenirse çocuk kendini önceden hissediyor. Şimdi size küçük ama işe yarar birkaç öneri sunayım: - 5-8 yaş aralığı için "Bir Türlü" ya da "Kardeşimin Geç Oldu" tarzı resimli kitaplar iyi bir köprü. Siz sesli okurken o dinlesin, kendi duygusunu kelimelerde bulsun. - 9-11 yaş için "Sıradan Bir Gün" gibi günlük türünde kitaplar; kendi yaşını görmesi rahatlatıcı oluyor. - Ekranla rekabet bu dönemde sert olmasın; ekranı tamamen yasaklamayın ama "önce 15 dakika birlikte okuyalım, sonra bakabiliriz" diyerek sınırlayın. - Küçüğün uyuduğu o kısa dilimde "kütüphane turu" gibi küçük bir ritüel onu mutlu eder; haftada iki kez, yarım saat, sadece onunla. Unutmayın, çocuğunuz kitabı zorla değil, kendi seçsin; siz eşlik edin. Geri çekilme büyük ölçüde dönemsel ama zamanı kısarak değil, sabit ve öngörülebilir tutarak geçer.
İrem
İrem K. • 20 Kas 2026
Hocamız derste bağlanma teorisini anlatırken büyük çocuğun aslında kaybetmekten değil, yerinin değişeceğinden korktuğunu söylemişti. Stajda da gözlemledim: geri çekilme genelde dönemsel bir tepki ama gün aşırı özel zaman tek başına yetmeyebiliyor çünkü aradaki günlerde belirsizlik devam ediyor. Bence çözüm, günlük küçük ve öngörülebilir ritüeller oluşturmak okul dönüşü onunla on dakika kahve yapmak ya da küçük uyurken sadece büyük çocukla oyun oynamak gibi. Düzensiz özel zamandan düzenli küçük anlar daha çok işe yarıyor gibi geliyor. Hocamız hep şunu söylerdi: "Çocuk için değer, süreyle değil, kendini o an special hissetmesiyle ölçülür." Siz eve dönüş gibi sabit bir ritüel kurmayı denediniz mi, yoksa vakti hiç bulamadığınız için mi ertelemek zorunda kalıyorsunuz?

Cevabınızı Yazın

Bu soruya yanıt verebilmek ve deneyimlerinizi paylaşmak için giriş yapmalısınız.

Giriş Yap