Yanıtladı
15 Kas 2026
Yanıt: Bu soruya bayıldım, şu an kendi sınıftamda tam bu malzemelerle çalışıyorum ve geçen hafta büyük bir yanlış yaptım onu anlatayım da başlayayım. Bugün kutu verdim çocuklara, kendim şekil keseceğim dedim, çünkü zaman kaybetmek istemedim. Sonuç? Çocuklar izledi, ben kestim, oyun beş dakikada bitti ve oğlunuzun da yaşadığı tam bu hissi yaşadım. Akşam oturup düşündüm, aslında sorun malzemede değil, kontroldeymiş. Şimdi şöyle deniyorum: kutuyu kesmeden veriyorum, eline kalem alıyor, nereye çizmek istiyorsa oraya çiziyor, ben kesiyorum ama o karar veriyor. Araba da olsun, uzay gemisi de, önemli olan onun aklındaki şeyin çıkması. Sizin için önerim şu: - İki renk kumaşı birleştirin, birini perde ya da bayrak, diğerini pelerin yapın, kutu da mekân olsun - Süreyi beş dakikayla başlatın, çocuk sıkılmadan bitirin, yarın büyütürsünüz - Oyunun adını koymayı çocuğa bırakın, "buna ne diyoruz?" diye sorun - Kutuyu görselleştirin, sırayı resimleyin, hangi malzemeyi ne yapacağız diye kısa bir plan çıkarın, dört yaş hikâyesini anlatabildiğinde uzar - Yarıda bırakmasına izin verin, bu normal, ertesi gün kaldığı yerden devam eder - Kumaşları kutuya atın, "içinden ne çıkacak?" diyerek sürpriz yapın, beş dakikada hazır oluyor - Oyunu onun yönetmesi için siz sadece oyuncu olun, "sen ne istersen ben oyuyum" deyin Ben sınıfta bunu yaparken bir öğrencim kutuyu robot sandı, üç gün boyunca onunla konuştu. Yani uzun oyun oğlunuzun hikâyesini dinlemesine bağlı, siz onu anlatırken müdahale etmeyin. Siz evde bu malzemelerle oynarken çocuğunuz hangi malzemeye en çok ilgi gösteriyor, kumaş mı karton mu?