😔 Kızım servise binmek istemiyor, her sabah kapıda ağlayınca ben de kötü oluyorum.
Geçen sene ortanca da böyleydi ama bu kadar uzun sürmemişti, şimdi he...
Bizim ortanca kreşte öğle uykusunu bıraktığı hafta akşamları bambaşka bir çocuk oldu; eve gelince en ufak şeye ağlıyor, yemek masasında kafasını yere koyup duru...
Bizim ortanca anasınıfına başladı, okulun beslenme listesi var, her gün ne gelecek diye bakıyorum ama çocuk eve gelince resmen aç. Soruyorum, "yemedim" diyor, ö...
😅 Bizim ortanca da 4 yaşında kreşten gelince kapıda başlıyordu, vuruyordu; "sorun mu var" diye ben de çok sordum, öğretmen hep iyi dedi.
🍽️ O saatte çocuk aç ve yorgun oluyor; eve girer girmez eline peynir salatalık verince kaşık fırlatma faslı bayağı yumuşamıştı.
📵 Alırken telefonu bırakıp beş dakika sadece onunla konuşmak, kucağa çekmek yerine yere oturup göz hizasına inmek işe yaradı, çünkü kucak bağırışı artırıyor.
🎨 Oyunla düzene sokmak en iyisiydi: "bugün ne oldu" demek yerine evcilik oynayıp vurma sahnesini orada yaşatmak, ardından sakin bir banyo rutini.
Bir hafta böyle deneyin, sizce normal mi diye sormuşsunuz, bence gayet normal ama düzeni kurunca geçiyor.
😊 Canım benim, oğlunun içi sıkılıyor çünkü eski öğretmeniyle düzgün vedalaşamamış; bizim ortanca da kreşte aynısını yaşadı, iki hafta kapıda ağladı.
🤗 Yeni öğretmen "her şey eskisi gibi olacak" diyor ama çocuk için öyle değil; önce eski öğretmenle vedalaşma lazım, resim yapıp ona vermek ya da kısa bir veda videosu iyi geliyor.
📅 Sabah rutinini bozmayın, kapıda vedalaşmayı iki dakikayla sınırlayın, "öğretmenin seni bekliyor" deyip net ayrılın; benim gördüğüm, uzayan vedalaşma ağlamayı artırıyor.
🏫 Okulda ayrı bir uyum planı çoğu yerde kendi akışına bırakılıyor; siz müdürle konuşup yeni öğretmene oğlunun sevdiği oyunu bir hafta önce anlatın, sınıfta onunla özel bir iki dakika geçirsin.
💬 Evde eski öğretmeni konuşmaktan kaçmayın, "o da seni çok seviyordu, yeni öğretmenin de seni tanımak istiyor" deyin; bizde işe yarayan buydu, sizde de yarayacak.
Ben de tam bu hesabı ortanca kreşe başlarken yapmıştım, kafam çok karışmıştı, hâlâ da o günleri hatırlayınca geriliyorum. Şöyle yapıyorum artık: bir kâğıda iki sütun açıyorum, bir tarafa sabit ücret, öbür tarafa değişkenler. Sabit olan aylık kreş ücreti, varsa aidatın aylık payı; aidat genelde yıllık ya da dönemlik oluyor, onu 12'ye bölüp aylık bütçeye yazıyorum ki gözümde büyümesin. Sonra servis: günde kaç dakika sürdüğünü değil, sabah kapıdan kaçta çıktığını ve akşam servisin kaçta kapıda olduğunu sor, çünkü işe gidiş dönüşünü asıl o saatler belirliyor. Bizim sokağın servisi sabah 7.20'de alıyordu, akşam 17.40'ta bırakıyordu; ben 18.00'e kadar çalıştığım için hep son anda yetişiyordum, iki ay o telaşı çektim. Tatil günlerini de mutlaka sor: bizim kreş yarıyılda yarım gün çalışıyordu ve o günlerde servis yoktu, yani o haftalar için ayrı bir plan lazım, bunu kimse baştan söylemiyor. Beslenme aylık ücrete dahil mi, kıyafet ve etkinlik için ayrı ödeme çıkıyor mu, ek ders ücreti hangi durumda devreye giriyor, hepsini tek tek yazdır. Benim gördüğüm, çoğu velinin bütçesini asıl kıyafet ve etkinlik kalemi şaşırtıyor, çünkü onlar bir kere değil dönem dönem çıkıyor. Ben olsam kreşten yazılı bir kalem listesi isterdim, sözlü konuşulanı insan unutuyor, sonra ay sonunda hesabı tutturamayınca üzülüyor.